Czym obciążyć zasłony na tarasie, żeby wiatr ich nie unosił
Żeby obciążyć zasłony na tarasie, najlepiej wszyć w dolny tunel sznurek ołowiany albo dać w rogach ciężarki o masie co najmniej 100 g każdy. Lekkie tkaniny, jak woal, potrzebują ciężaru na całej szerokości, a gęste i ciężkie zwykle wystarczy dociążyć w rogach i przy szwach. Na otwartym, wietrznym tarasie sam ciężar bywa za mały, dlatego dół zasłony dodatkowo przywiązuje się do balustrady albo przeciąga przez niego napiętą linkę.
- Czym można obciążyć zasłony tarasowe?
- Jak dobrać obciążenie zasłon do tkaniny i wiatru?
- Z czego zrobić obciążniki do zasłon samodzielnie?
- Jak wszyć taśmę ołowianą w zasłonę tarasową?
- Na czym zamocować zasłony na tarasie?
Czym można obciążyć zasłony tarasowe?
Zasłony tarasowe obciąża się ciężarem umieszczonym w dolnej krawędzi tkaniny: taśmą lub sznurkiem ołowianym, łańcuszkiem, płaskimi ciężarkami w rogach albo woreczkami z piaskiem i kamykami. Gotowe obciążniki są ołowiane lub magnetyczne i wszystkie montuje się przy dolnym brzegu materiału.
Taśmę albo sznurek ołowiany wsuwa się w dolny tunel na całej szerokości, więc tkanina opada równo i nie faluje. Sznurek sprzedaje się na metry, a spotykany wariant waży 70 g na metr bieżący. Ciężarki kieszonkowe chowa się w kieszeniach przyszytych w rogach i łatwo je wyjąć przed praniem. Szerszy przegląd gotowych akcesoriów jest w tekście o obciążnikach do zasłon tarasowych.
Na wietrzny taras poradnik montażu zasłon odpornego na wiatr podaje minimum 100 g na punkt albo łańcuch techniczny w dolnym tunelu, który stabilizuje tkaninę lepiej i ciszej niż gotowe ciężarki. Magnesy neodymowe przyczepiają dół zasłony do metalowej balustrady lub słupka, ale na drewnie i aluminium nie trzymają.
| Sposób obciążenia | Gdzie się go umieszcza | Kiedy się sprawdza | Ograniczenia |
|---|---|---|---|
| Taśma lub sznurek ołowiany (np. 70 g/mb) | dolny tunel, cała szerokość | lekkie i średnie tkaniny, równa linia dołu | trzeba przeszyć tkaninę, ołów musi mieć otulinę |
| Łańcuch techniczny lub łańcuszek | dolny tunel, cała szerokość | wietrzny taras, zasłony z fałdami | końcówki wymagają zaciśnięcia |
| Ciężarki płaskie lub kieszonkowe (min. 100 g/pkt) | rogi, pionowe szwy, kieszenie | ciężkie, gęste tkaniny, częste pranie | dociążają tylko wybrane punkty |
| Piasek lub kamyki w woreczkach | tunel albo woreczki przy rogach | rozwiązanie domowe bez zakupu akcesoriów | mokry piasek trzeba suszyć |
| Magnesy neodymowe | dół zasłony przy metalowej balustradzie | lekkie woale przy stalowej konstrukcji | nie działają na drewnie i aluminium |
| Linka lub drut napięty śrubą rzymską | przez dolny brzeg lub oczka | otwarte tarasy z silnym wiatrem | potrzebne punkty kotwienia |
Jak dobrać obciążenie zasłon do tkaniny i wiatru?
Masę obciążenia zasłon dobiera się do ciężaru tkaniny i do tego, jak mocno wieje na tarasie. Im lżejszy materiał, tym bardziej potrzebny jest ciężar rozłożony na całej szerokości, bo cienka tkanina podrywa się przy każdym podmuchu. Gęsta, ciężka zasłona wisi prosto pod własnym ciężarem i zwykle wystarczą jej ciężarki w rogach. Gramaturę sprawdzisz na metce, a różnice między tkaninami opisuje tekst o materiale na zasłony tarasowe.
Podmuchy powyżej 40 km/h mogą według poradnika o zasłonach na wietrze uszkodzić delikatną tkaninę i system mocowania, a materiał ocierający się o konstrukcję przeciera się aż do dziur. Taras otwarty, narożny albo na piętrze wymaga większego zapasu masy niż taras osłonięty ścianami. Zasłony wiszące przez cały sezon, dzień i noc, też potrzebują mocniejszego obciążenia niż rozwieszane na kilka godzin.
Wybór obciążenia ułatwia prosta reguła:
- lekki woal lub cienka bawełna: sznurek albo łańcuszek na całej szerokości dołu,
- gęsta, ciężka tkanina: ciężarki w rogach i przy pionowych szwach,
- otwarty taras z silnym wiatrem: łańcuch w tunelu plus troczki lub linka przy konstrukcji,
- zasłony prane kilka razy w sezonie: ciężarki kieszonkowe, które wyjmuje się przed praniem,
- metalowa balustrada i lekka tkanina: magnesy neodymowe.
Przykład: ile ciężaru dostanie zasłona o szerokości 3 m
Przykład: zasłona ma 3 m szerokości u dołu i cztery punkty na ciężarki, czyli dwa rogi i dwa pionowe szwy. Sznurek ołowiany 70 g/mb daje 3 × 70 g = 210 g rozłożone równo na całej szerokości. Ciężarki po 100 g w czterech punktach to 4 × 100 g = 400 g, skupione w rogach i przy szwach. Połączenie obu sposobów daje 610 g: sznurek trzyma równą linię dołu, a ciężarki dociążają rogi i szwy.
Z czego zrobić obciążniki do zasłon samodzielnie?
Obciążniki do zasłon można zrobić z tunelu wszytego w dolny brzeg i wypełnionego drobnymi kamykami, piaskiem, śrubkami, nakrętkami lub monetami. Sprawdza się też zakładka z zaszytymi białymi kamyczkami, rurka wszyta wzdłuż dołu albo ciężarki do obrusu przypięte do rogów.
Piasek najlepiej wsypać do woreczków z agrowłókniny, która przepuszcza wodę i nie gnije. Mokry piasek jest cięższy, więc po deszczu i przed schowaniem zasłony na zimę trzeba go wysuszyć. Zwykła stal bez powłoki rdzewieje na deszczu i zostawia na tkaninie rdzawe zacieki, dlatego śrubki i nakrętki wybieraj ze stali nierdzewnej.
Zamiast dociążać dół, można nabić wzdłuż niego oczka, przeciągnąć przez nie linkę i przywiązać ją do konstrukcji tarasu albo napiąć śrubą rzymską. Podobnie prowadzi się zasłony tarasowe na lince.
Jak wszyć taśmę ołowianą w zasłonę tarasową?
Taśmę ołowianą wszywa się w dolne obszycie zasłony tarasowej, które musi być na tyle szerokie, żeby taśma leżała w nim płasko. Przygotuj szpilki, miarkę, nożyczki krawieckie, szczypce i mocną nić poliestrową.
- Zmierz dolne obszycie. Zbyt ciasny tunel nie pomieści obciążnika, a zbyt szeroki tworzy fałdę, więc w razie potrzeby rozpruj je i wszyj szersze.
- Rozmieść sztabki równo na całej długości, a przy silnym wietrze zagęść je w środkowej części zasłony.
- Owiń sztabki cienką flizeliną lub agrowłókniną, włóż taśmę w tunel, przypnij szpilkami i przeszyj ręcznie ściegiem ślepym albo maszynowo ściegiem prostym.
- Zagnij końce taśmy i zszyj je podwójnie, a ostatnie ogniwo łańcuszka zaciśnij szczypcami, żeby obciążnik nie wysunął się przy podmuchu.
Najczęstsze błędy to zbyt rzadko rozmieszczone sztabki, niezabezpieczone końcówki i nić bawełniana, która na zewnątrz gnije po sezonie. Przed praniem wyjmij wkłady albo włóż zasłonę do siatki, bo metalowe elementy mogą uszkodzić bęben pralki.
Ołów jest toksyczny po połknięciu, więc wybieraj sztabki w szczelnej otulinie z tworzywa i wymieniaj te z pękniętą powłoką. Gdy na tarasie bawią się dzieci lub przebywają zwierzęta, bezpieczniej zastąpić ołów stalą nierdzewną.
Na czym zamocować zasłony na tarasie?
Zasłony na tarasie mocuje się na aluminiowej szynie albo na karniszu rurkowym, a rodzaj podłoża decyduje o łącznikach. Na pergoli drewnianej szynę lub karnisz przykręca się wkrętami nierdzewnymi. Na konstrukcji aluminiowej montaż bez wiercenia umożliwia rowek T-slot z kamieniami montażowymi, a klejenie nadaje się tylko do lekkich tkanin. Na ocieplonej elewacji stosuje się kotwy chemiczne lub tuleje dystansowe, nigdy wkręty w sam styropian.
Na czym powiesić ciężkie zasłony?
Ciężkie zasłony tarasowe wiesza się na szynie lub karniszu zamocowanym mechanicznie: wkrętami nierdzewnymi w drewnie, w rowku T-slot na aluminium albo na kotwach chemicznych w ocieplonej ścianie. Klej odpada, bo utrzyma tylko lekką tkaninę. Obciążona, ciężka zasłona mocno szarpie karniszem przy wietrze, a silne podmuchy potrafią zniszczyć słabo zamocowany system.
Jak upiąć zbyt długie zasłony tarasowe?
Zbyt długą zasłonę tarasową najprościej podwinąć w szeroki dolny tunel i od razu wsunąć w niego obciążnik, zamiast obcinać materiał. Dół można też upiąć troczkami albo paskami na rzep doszytymi w dolnych rogach i owiniętymi wokół słupka lub balustrady. Gotowe rozwiązanie z rzepami opisuje tekst o zasłonach tarasowych wodoszczelnych na rzepy.
