Jaka Papa na Balkon? Praktyczny Przewodnik 2025

Jaka papa na balkon? To pytanie, które wielu z nas sobie zadaje, gdy przychodzi czas na remont lub budowę. Czy warto inwestować w droższe rozwiązania, które obiecuje lepszą trwałość? Jaki wpływ ma wybór odpowiedniej papy na komfort użytkowania balkonu przez lata? A może lepiej zlecić to zadanie specjalistom i oszczędzić sobie potencjalnych rozterek? Odpowiadamy na te i inne kluczowe pytania dotyczące impermeabilizacji przestrzeni, która często jest przedłużeniem naszego salonu.

• Rodzaje Pap na Balkon: Zgrzewalne vs. Samoprzylepne
• Papa Podkładowa na Balkon: Kiedy Jest Konieczna?
• Papa Wierzchniego Krycia na Balkon: Funkcje i Zastosowanie
• Papa do Tarasów Zielonych: Wybór Pap Antykorzennych
• Jak Poprawnie Zgrzewać Papę na Balkonie?
• Mocowanie i Uszczelnienie Papy na Balkonie
• Wypływ Masy Asfaltowej na Zgrzewach Papy
• Błędy Wykonawcze Przy Układaniu Papy na Balkonie
• Hydroizolacja Progu Drzwiowego na Balkonie
• Q&A: Jaka Papa Na Balkon

Analizując dostępne na rynku materiały hydroizolacyjne do balkonów i tarasów, możemy wyróżnić kilka kluczowych aspektów wpływających na ich dobór i zastosowanie. Wykonanie tarasu na gruncie lub balkonu wiszącego wymaga starannego dobrania materiału hydroizolacyjnego, który musi współgrać z całym układem warstw danej przegrody budowlanej. Głównym celem izolacji wodoszczelnej jest zabezpieczenie spodniej warstwy przed migracją wilgoci. W przypadku tarasu naziemnego, który jest posadowiony na fundamencie, hydroizolację samych fundamentów należy wykonać materiałami umożliwiającymi łatwe połączenie z izolacją tarasu. Ważne jest usunięcie gruntów wysadzinowych oraz ochrona płyty przed zawilgoceniem wynikającym z podciągania kapilarnego z gruntu.

Jak widać, rynek oferuje szeroki wachlarz rozwiązań, każde z nich dedykowane konkretnym potrzebom i oczekiwaniom. Wybór między papą zgrzewalną a samoprzylepną często sprowadza się do preferencji wykonawcy oraz specyfiki projektu. Papy zgrzewalne, dzięki technice termicznego łączenia, zapewniają niezwykle trwałe i szczelne połączenia, co jest nieocenione w przypadku wielowarstwowych systemów hydroizolacyjnych. Z kolei papy samoprzylepne to synonim szybkości i łatwości montażu, idealne tam, gdzie liczy się czas, na przykład przy uszczelnianiu progów drzwiowych czy mniej skomplikowanych powierzchniach.

Rodzaje Pap na Balkon: Zgrzewalne vs. Samoprzylepne

Wybór między papą zgrzewalną a samoprzylepną to jedna z pierwszych decyzji, jakie musimy podjąć, planując hydroizolację balkonu czy tarasu. Papy zgrzewalne, wymagające użycia palnika lub podgrzewacza, tworzą jednorodną, mocną powłokę. Ta metoda zapewnia doskonałą szczelność, co jest kluczowe dla długowieczności konstrukcji. Proces ten, choć wymaga wprawy i odpowiedniego sprzętu, nagradza nas niezawodnością w ochronie przed wilgocią. Warto pamiętać, że skuteczne zgrzewanie wymaga odpowiedniej temperatury i techniki, aby uzyskać optymalne połączenie.

Zobacz także: Papa na balkonie – co dalej? Praktyczne kroki

Z drugiej strony mamy papy samoprzylepne, których montaż opiera się na specjalnej masie klejącej. Ich główną zaletą jest bezproblemowość aplikacji – wystarczy zerwać folię zabezpieczającą i dokładnie docisnąć materiał do podłoża. To rozwiązanie jest idealne dla tych, którzy cenią sobie prostotę i szybkość wykonania, a także dla miejsc, gdzie użycie otwartego ognia byłoby niezalecane. Choć mogą wydawać się mniej "pancerne" od zgrzewanych, nowoczesne papy samoprzylepne oferują bardzo dobrą przyczepność i elastyczność, doskonale sprawdzając się w wielu zastosowaniach.

Jednakże, aby w pełni wykorzystać potencjał papy zgrzewalnej, kluczowe jest zapewnienie odpowiedniego wypływu masy asfaltowej na zakładach. Powinien on wynosić około 0,5–1,0 cm na całej długości zgrzewów, co gwarantuje pełne i szczelne połączenie. Papy zgrzewalne, szczególnie te z wysokiej jakości osnową z tkaniny szklanej lub poliestrowej, często są rekomendowane do trudniejszych warunków i bardziej wymagających obiektów, gdzie hydroizolacja musi sprostać nawet ekstremalnym obciążeniom. Ich wytrzymałość mechaniczna i odporność na rozdarcia sprawiają, że są one często wybierane przez profesjonalistów.

Papy samoprzylepne natomiast, choć kuszą łatwością montażu, mogą wymagać dodatkowego dociśnięcia wałkiem, aby zapewnić pełne przyleganie i uniknąć mikropęknięć. Są one doskonałym wyborem do miejsc, gdzie przygotowanie podłoża pod zgrzewanie może być utrudnione, lub gdy chcemy zminimalizować czas pracy. Szczególnie do uszczelniania progów drzwiowych i innych newralgicznych punktów, gdzie precyzja i szczelność są kluczowe, samoprzylepne membrany bitumiczne okazują się być strzałem w dziesiątkę, zapewniając szybką i skuteczną ochronę.

Zobacz także: Jaka papa pod wylewkę na balkonie? Porady 2025

Papa Podkładowa na Balkon: Kiedy Jest Konieczna?

Rola papy podkładowej na balkonie jest równie istotna, jak warstwy właściwej hydroizolacji. Stanowi ona swego rodzaju bazę, która wyrównuje ewentualne nierówności podłoża betonowego i przygotowuje je na przyjęcie kolejnych, kluczowych warstw. Bez tego etapu, nawet najlepsza papa wierzchniego krycia może nie spełnić swojej roli w stu procentach, a potencjalne niedoskonałości podłoża mogą stać się źródłem problemów z wilgocią.

Często spotykanym błędem jest pomijanie tej warstwy, zwłaszcza w przypadku balkonów, gdzie dopuszcza się często tylko jedną warstwę papy wierzchniego krycia. Jednak dla zapewnienia maksymalnej trwałości i ochrony, zaleca się stosowanie dwóch warstw papy, gdzie papa podkładowa pełni funkcję pierwszego, solidnego zabezpieczenia. W takich przypadkach, papa podkładowa może być również wykonana z materiałów przeznaczonych do zgrzewania, które zapewnią doskonałe połączenie z warstwą wykończeniową.

Stosowanie papy podkładowej jest szczególnie uzasadnione, gdy planujemy ułożenie na niej desek na legarach lub innych elementów, które będą stanowiły dodatkowe obciążenie i mogą generować naprężenia. Dzięki swojej stabilności i wytrzymałości, papa podkładowa skutecznie rozkłada te siły, chroniąc właściwą hydroizolację przed uszkodzeniem. To inwestycja w spokój na lata, która zapobiegnie kosztownym naprawom w przyszłości.

W przypadku systemów izolacji zabudowanych, papa podkładowa jest niemalże standardem. Zapewnia ona niezbędną przyczepność dla kolejnych warstw, tworząc spójny i szczelny pakiet izolacyjny. Pamiętajmy, że prawidłowe przygotowanie podłoża, w tym jego zagruntowanie preparatem bitumicznym, jest kluczowe dla skuteczności papy podkładowej, niezależnie od jej rodzaju. To pierwszy, ale jakże ważny krok do osiągnięcia zamierzonego efektu.

Papa Wierzchniego Krycia na Balkon: Funkcje i Zastosowanie

Papa wierzchniego krycia to nic innego jak wykończeniowa warstwa hydroizolacji, która bezpośrednio styka się z warunkami atmosferycznymi i obciążeniami mechanicznymi. Jej głównym zadaniem jest ochrona konstrukcji balkonu przed wodą opadową, wilgocią i innymi czynnikami zewnętrznymi, które mogą prowadzić do degradacji materiału. Wybierając papę wierzchniego krycia, warto zwrócić uwagę na jej skład i właściwości:

• Modyfikacja asfaltu: Wysokomodyfikowane papy asfaltowe z dodatkiem polimerów SBS lub APP charakteryzują się lepszą elastycznością i odpornością na zmiany temperatur, co jest kluczowe dla zapobiegania pękaniom podczas mrozów czy upałów.
• Osnowa: Mocna, niegnilna osnowa z tkaniny szklanej sprawia, że papa jest bardziej odporna na rozdarcia i deformacje. Osnowa poliestrowa zapewnia większą elastyczność materiału, co również jest bardzo pożądane.
• Posypka: Granulat mineralny na powierzchni papy chroni ją przed promieniowaniem UV i uszkodzeniami mechanicznymi, zapewniając trwałość i estetykę.

Papa wierzchniego krycia powinna być starannie ułożona, z odpowiednimi zakładami zgrzanymi lub sklejonymi, tworząc jednolitą, szczelną powierzchnię. W przypadku balkonów, przepisy dopuszczają często zastosowanie jednej warstwy papy wierzchniego krycia, pod warunkiem, że jest ona odpowiednio wytrzymała i starannie wykonana. Jednak dla tarasów, szczególnie tych bardziej narażonych na obciążenia, zdecydowanie zaleca się ułożenie dwóch warstw papy – podkładowej i wierzchniego krycia – dla maksymalnego bezpieczeństwa.

Kluczowe jest również prawidłowe wywinięcie papy na ścianę budynku na wysokość co najmniej 15 cm ponad przewidywaną warstwę wykończeniową. To zabezpieczenie zapobiega przedostawaniu się wody za izolację, co mogłoby prowadzić do zawilgocenia ścian i rozwoju grzybów. Montaż takiego wywinięcia powinien być solidny, często z użyciem listwy dociskowej i odpowiedniego uszczelnienia na górnej krawędzi.

Należy unikać błędów wykonawczych, takich jak brak wypływu masy asfaltowej na zgrzewach. Są one główną przyczyną przecieków i szybką drogą do problemów z wilgocią. Dopilnowanie technologii wykonania, czy to samodzielnie, czy przez ekipę budowlaną, jest gwarancją długotrwałej i niezawodnej ochrony.

Papa do Tarasów Zielonych: Wybór Pap Antykorzennych

Kiedy marzy się nam o własnym kawałku zieleni na balkonie, czyli tak zwanym zielonym tarasie, wybór odpowiedniej papy staje się kluczowy. Głównym zagrożeniem w takim przypadku jest penetracja korzeni roślin, które, niczym małe, ale zdeterminowane armie, potrafią znaleźć najmniejszą szczelinę i systematycznie niszczyć hydroizolację. Właśnie dlatego na tarasy zielone stosuje się specjalne papy antykorzenne.

Papy te posiadają w swojej masie asfaltowej specjalne dodatki lub są pokryte wierzchnią posypką z materiałów, które skutecznie hamują wzrost korzeni. Pozwala to na stworzenie prawdziwej bariery ochronnej, która zapobiega przerastaniu roślinności przez izolację. Jest to inwestycja, która chroni nas przed kosztownymi naprawami i utrzymuje integralność konstrukcji przez wiele lat. Są one zazwyczaj wykonane na mocnej osnowie, podobnie jak tradycyjne papy wierzchniego krycia, co gwarantuje im także wysoką wytrzymałość mechaniczną.

Ważne jest, aby pamiętać, że nawet papa antykorzenna wymaga odpowiedniego ułożenia i zabezpieczenia. Zazwyczaj stosuje się ją w systemie dwuwarstwowym, gdzie pierwszą warstwę stanowi zwykła papa podkładowa, a następnie kładziona jest papa antykorzenna jako warstwa wierzchnia. Takie połączenie zapewnia optymalną ochronę i trwałość konstrukcji, jednocześnie pozwalając na stworzenie pięknej, zielonej oazy na naszym balkonie.

Dbanie o szczegóły przy montażu papy antykorzennej jest niezwykle istotne. Dokładne zgrzewanie, odpowiednie zakładki i staranne wywinięcie na ściany zapobiegną jakimkolwiek potencjalnym "drogom ucieczki" dla korzeni. Pamiętajmy, że nawet pozornie niewielkie nieszczelności mogą w dłuższej perspektywie doprowadzić do poważnych problemów. Właściwy dobór materiału i staranność wykonania to klucz do sukcesu, gdy decydujemy się na urządzenie zazielenionego balkonu.

Jak Poprawnie Zgrzewać Papę na Balkonie?

Zgrzewanie papy to technika, która wymaga wprawy, cierpliwości i przede wszystkim wiedzy. Podstawą jest uzyskanie odpowiedniego wypływu masy asfaltowej na zakładach, co powinno charakteryzować się szerokością około 0,5–1,0 cm na całej długości łączenia. Taki wypływ świadczy o tym, że temperatura zgrzewania była właściwa i że masa asfaltowa tworzy jednolitą, szczelną spoinę.

Zanim przystąpimy do zgrzewania, upewnijmy się, że podłoże jest czyste, suche i zagruntowane preparatem bitumicznym, najlepiej wodorozcieńczalnym. Gruntowanie zapewnia lepszą przyczepność papy do podłoża i zabezpiecza przed podciąganiem wilgoci z betonu. Następnie układamy pierwszą warstwę papy, pamiętając o odpowiednich zakładach – zazwyczaj około 10 cm wzdłuż i 15 cm w poprzek. Takie zakładki są kluczowe dla późniejszego zgrzewania.

Proces zgrzewania polega na równomiernym podgrzewaniu spodniej strony papy palnikiem, aż do momentu wyraźnego wypływu masy asfaltowej. Następnie, przy użyciu wałka lub metalowej łopatki, dociskamy zgrzewaną część do warstwy poprzedniej. Kluczowe jest płynne przesuwanie palnika i natychmiastowe dociskanie materiału, aby uniknąć powstawania pęcherzy powietrza.

Błędem wykonawczym, który może mieć poważne konsekwencje, jest zbyt niskie podgrzanie papy. W takim przypadku nie uzyskamy wymaganego wypływu masy asfaltowej, co oznacza, że nasze połączenie nie będzie szczelne i stanie się potencjalnym miejscem infiltracji wody. Z drugiej strony, nadmierne przegrzanie może doprowadzić do uszkodzenia osnowy papy i utraty jej właściwości izolacyjnych.

Warto też zwrócić uwagę na warunki atmosferyczne. Zgrzewanie papy najlepiej przeprowadzać w temperaturach od kilku do kilkunastu stopni Celsjusza. Unikajmy pracy w silnym mrozie lub upale, które mogą utrudnić proces i wpłynąć na jakość połączeń. Jeśli mamy jakiekolwiek wątpliwości co do techniki zgrzewania, zawsze warto skonsultować się z fachowcem lub zapoznać się z instrukcją producenta.

Mocowanie i Uszczelnienie Papy na Balkonie

Prawidłowe mocowanie i uszczelnienie papy to etap równie ważny, co jej samo ułożenie. Zapobiega on przedostawaniu się wilgoci pod warstwę hydroizolacyjną, szczególnie w miejscach styku z pionowymi elementami konstrukcji, takimi jak ściany czy balustrady. Kluczowe jest tutaj strategiczne podejście, które zapewni trwałe i bezpieczne rozwiązanie.

W przypadku wywinięcia papy na ścianę budynku, powinno ono być wykonane na odpowiednią wysokość, zazwyczaj minimum 15 cm ponad poziom wykończenia balkonu. To zabezpieczenie chroni przed kapaniem wody ze ściany na izolację. Samo wywinięcie powinno być również odpowiednio domocowane mechanicznie, na przykład przy użyciu stalowej listwy dociskowej przykręconej do ściany. Taka listwa nie tylko pewnie trzyma papę, ale też tworzy barierę dla wody.

Po mechanicznym mocowaniu papy, niezbędne jest jej dokładne uszczelnienie na górnej krawędzi. Można to osiągnąć za pomocą dedykowanych mas uszczelniających na bazie bitumu lub polimerów, które są elastyczne i odporne na warunki atmosferyczne. Ważne jest, aby nałożyć je starannie i równomiernie, tworząc ciągłą, nieprzepuszczalną warstwę.

Szczególną uwagę należy zwrócić na uszczelnienie progów drzwiowych. To jedno z najbardziej newralgicznych miejsc, narażone na bezpośredni kontakt z wodą. W tym celu idealnie sprawdzają się samoprzylepne membrany bitumiczne, które dzięki swojej elastyczności i łatwości montażu gwarantują szczelność. Należy je precyzyjnie ułożyć, zachodząc na siebie i dokładnie dociskając do podłoża oraz pionowych elementów.

Pamiętajmy, że każdy detal ma znaczenie. Niewłaściwe uszczelnienie lub zbyt niskie wywinięcie papy na ścianę to prosta droga do problemów z wilgocią, które w dłuższej perspektywie mogą być bardzo kosztowne w naprawie. Dlatego też, warto poświęcić temu etapowi odpowiednio dużo uwagi i zastosować sprawdzone rozwiązania.

Wypływ Masy Asfaltowej na Zgrzewach Papy

W kontekście pap zgrzewalnych, proces uzyskania właściwego wypływu masy asfaltowej na zgrzewach jest absolutnie fundamentalny dla zapewnienia szczelności i trwałości całej hydroizolacji. Gdy masa ta wypływa na szerokość około 0,5–1,0 cm wzdłuż całego połączenia pap, możemy mieć pewność, że zakład został prawidłowo zgrzany. To właśnie ten cienki, ale jednolity pas masy asfaltowej tworzy nierozerwalną barierę dla wody.

Jeśli podczas zgrzewania nie zaobserwujemy takiego wypływu, oznacza to, że temperatura była zbyt niska, palnik przesuwał się zbyt szybko, lub podłoże było nierówne. W takiej sytuacji połączenie pozostaje nieszczelne, a w jego obrębie mogą gromadzić się drobne szczeliny. Choć na pierwszy rzut oka może się to wydawać mało znaczące, te drobne niedoskonałości stanowią potencjalne punkty wejścia dla wilgoci, prowadząc do degradacji konstrukcji.

Z drugiej strony, nadmierny wypływ masy asfaltowej może świadczyć o przegrzaniu papy, co z kolei może osłabić jej strukturę i skrócić żywotność. Idealny balans polega na osiągnięciu kontrolowanego i równomiernego „roztapiania się” papy, które naturalnie tworzy uszczelniającą spoinę. Dlatego tak ważne jest opanowanie techniki zgrzewania i stosowanie odpowiedniego sprzętu.

Błędy w tym zakresie są jednym z najczęstszych powodów awarii hydroizolacji balkonów i tarasów. Dobrze wykonany zgrzew na całej powierzchni jest gwarancją skutecznej ochrony przed wilgocią. To element, którego nie można bagatelizować, ponieważ stanowi on „kręgosłup” całej izolacji.

Błędy Wykonawcze Przy Układaniu Papy na Balkonie

Układanie papy na balkonie, choć wydaje się prostym zadaniem, kryje w sobie wiele pułapek i potencjalnych błędów wykonawczych, które mogą skutkować poważnymi problemami z wilgocią. Jednym z najczęstszych przewinień jest wspomniany brak wystarczającego wypływu masy asfaltowej na zgrzewach. Jak już podkreślaliśmy, takie połączenie nie stanowi szczelnej bariery i jest zaproszeniem dla wody do wnikania w głąb konstrukcji.

Kolejnym błędem jest nieprawidłowe przygotowanie podłoża. Przed przystąpieniem do prac hydroizolacyjnych, beton musi być idealnie czysty, suchy i zagruntowany. Zaniedbanie tego kroku, na przykład położenie papy na wilgotnym lub zakurzonym podłożu, drastycznie zmniejsza przyczepność i może prowadzić do odspajania się izolacji.

Zbyt małe zakładki między pasami papy, zwłaszcza w miejscach newralgicznych jak narożniki czy połączenia z pionowymi elementami, to kolejny częsty błąd. Zakłady powinny być odpowiednio szerokie (ok. 10 cm wzdłuż i 15 cm w poprzek) i starannie zgrzane. Niewłaściwe wykonanie zgrzewów, np. przez wielokrotne podgrzewanie tego samego miejsca, również może osłabić materiał.

Nie można również zapomnieć o prawidłowym przeprowadzeniu hydroizolacji wokół odpływów i innych elementów wyniesionych ponad poziom balkonu. Słabe uszczelnienie tych stref to niemal pewna droga do przecieku. Warto również zachować ostrożność przy wyborze momentu aplikacji papy – jej układanie w temperaturach bliskich zeru lub podczas deszczu jest skazane na niepowodzenie.

Ostatnim, ale równie istotnym aspektem jest brak odpowiedniego wywinięcia papy na ściany oraz niedostateczne jej zamocowanie mechaniczne i uszczelnienie na styku z pionową powierzchnią. To zaniedbanie często jest przyczyną pojawiania się wilgoci w ścianach, co może prowadzić do powstawania plam, a nawet uszkodzeń tynków i farb.

Hydroizolacja Progu Drzwiowego na Balkonie

Próg drzwiowy to wrażliwy punkt każdego balkonu, niemalże „brama” dla potencjalnej wilgoci, która może przenikać do wnętrza mieszkania. Prawidłowe uszczelnienie tego miejsca jest absolutnie kluczowe dla komfortu i bezpieczeństwa użytkowania balkonu. Tutaj liczy się precyzja wykonania i dobór odpowiednich materiałów, które zapewnią trwałą barierę wodną.

Zazwyczaj progi drzwiowe wykonuje się z materiałów budowlanych, które wymagają dodatkowego zabezpieczenia przed wodą. W kontekście hydroizolacji przy użyciu papy, kluczowe jest, aby papa sięgała odpowiednio wysoko na progu i była tam solidnie zamocowana oraz uszczelniona. Należy pamiętać, że progi często stanowią zakończenie izolacji poziomej, a ich prawidłowe wykonanie zapobiega podciekaniu wody pod drzwi.

Jednym z najskuteczniejszych i najczęściej stosowanych rozwiązań do uszczelniania progów drzwiowych jest użycie samoprzylepnej membrany bitumicznej. Ze względu na swoją elastyczność, łatwość aplikacji i silne przyleganie, membrana ta doskonale dopasowuje się do kształtu progu, tworząc jednolitą i szczelną barierę. Należy ją dokładnie dociśnąć do podłoża, zachodząc na siebie i na pionowe ściany, co zapewni maksymalną ochronę.

Ważne jest, aby pamiętać o prawidłowym połączeniu membrany z główną warstwą hydroizolacji balkonu. Połączenie to powinno być wykonane w sposób zapewniający ciągłość izolacji, bez przerw i szczelin. Często stosuje się tu zazębianie lub dodatkowe zgrzewanie krawędzi, jeśli membrana jest kompatybilna z systemem pap zgrzewalnych.

Błędem może być pozostawienie progu bez dodatkowego zabezpieczenia, zwłaszcza jeśli jest on wykonany z materiałów nasiąkliwych. Odpowiednio zaizolowany próg drzwiowy to gwarancja, że deszcz czy topniejący śnieg nie będą stanowiły zagrożenia dla Twojego mieszkania. To niewielki, ale niezwykle istotny element całościowego systemu hydroizolacji balkonu.

Q&A: Jaka Papa Na Balkon

• Na co zwrócić uwagę przy wyborze papy na balkon?

  Przy wyborze papy na balkon kluczowe jest, aby była to papa wysokomodyfikowana z mocną, niegnilną osnową z tkaniny szklanej lub włókniny poliestrowej. Dobrej jakości papa zapewni odpowiednie zabezpieczenie przed migracją wilgoci.

• Ile warstw papy jest zalecane na balkon i taras?

  Dla balkonów dopuszcza się użycie tylko jednej, wierzchniej warstwy papy. Natomiast dla tarasów konieczne jest zastosowanie dwóch warstw: podkładowej i wierzchniego krycia. W obu przypadkach pod legarami powinny być umieszczone dodatkowe paski papy.

• Jakie są popularne rodzaje pap do hydroizolacji balkonów i tarasów?

  Do hydroizolacji międzywarstwowej oraz w systemach drenażowych balkonów i tarasów doskonale sprawdzają się papy zgrzewalne i samoprzylepne. Papy rolowe z dodatkiem antykorozynym są przeznaczone do zabezpieczania tarasów zielonych, a w izolacjach zabudowanych najczęściej stosuje się papy podkładowe.

• Jak prawidłowo wykonać zgrzew papy i zabezpieczyć naroża?

  Podczas zgrzewania papy należy uzyskać wypływ masy asfaltowej o szerokości około 0,5–1,0 cm na całej długości zgrzewów. Miejsca bez wytopu są błędami wykonawczymi, ponieważ nie zapewniają szczelnego połączenia, tworząc potencjalne miejsca przecieku. Papę z zakładów należy wywinąć na ścianę budynku na wysokość około 15 cm ponad przewidywaną warstwę wykończeniową, domocować mechanicznie (np. listwą dociskową) i uszczelnić na górnej krawędzi. Do uszczelnienia progów drzwiowych dobrze jest zastosować samoprzylepną membranę bitumiczną.