Spółdzielnia a palenie na balkonie: Czy zakaz jest legalny?

Czy dym papierosowy znad balkonu sąsiada odbiera Wam oddech i spokój? Wasza spółdzielnia mieszkaniowa podjęła uchwałę o zakazie palenia, ale nie jesteście do końca pewni, czy to legalne? Zastanawiacie się, czy można prawnie egzekwować takie zasady i jak wpłynie to na Wasze relacje sąsiedzkie?

• Podstawa prawna zakazu palenia na balkonach
• Zakaz palenia na balkonach: Uchwały wspólnot
• Balkony jako część nieruchomości wspólnej
• Prawo do wyłącznego korzystania z balkonów
• Uciążliwość dymu tytoniowego dla sąsiadów
• Zasady współżycia społecznego a palenie
• Egzekwowanie uchwał wspólnoty mieszkaniowej
• Konsekwencje naruszania regulaminu palenia
• Palenie na balkonach – opinie prawników
• Dym tytoniowy a prawo sąsiedzkie
• Czy Spółdzielnia Może Zakazać Palenia Na Balkonie?

Postanowiliśmy przyjrzeć się bliżej kwestii zakazu palenia na balkonach w kontekście spółdzielni mieszkaniowych. Przeanalizowaliśmy kluczowe dylematy związane z tym problemem, od samej podstawy prawnej, przez wpływ na komfort życia mieszkańców, aż po skuteczne wprowadzenie i egzekwowanie takich regulacji. Czy warto w ogóle podejmować takie kroki, jaki będzie realny wpływ na codzienne życie i jak najlepiej to zrobić, być może wspierając się pomocą specjalistów? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w dalszej części artykułu.

Jak widzimy, sytuacja związana z paleniem na balkonach w przestrzeniach wspólnot mieszkaniowych nie jest czarno-biała. Z jednej strony, balkon przez wielu traktowany jest jako przestrzeń osobista, oaza spokoju, gdzie można wypić poranną kawę czy wieczorny papieros. Ale co z sąsiadem, którego ten komfortowy rytuał skutecznie zakłóca? Szczególnie gdy dym tytoniowy niczym niewidzialny, gryzący gość przenika przez otwarte okna do kuchni czy salonu, czyniąc te przestrzenie nieprzyjemnymi.

Analiza danych z praktyki, jak na przykład z gdańskiej dzielnicy, gdzie wspólnota podjęła uchwałę o zakazie palenia, jasno wskazuje na kluczowy element prawdy: balkony, mimo że przydzielone do wyłącznego użytku, nie są naszą prywatną, nieograniczoną domeną. Stanowią część nieruchomości wspólnej, co w praktyce oznacza, że nasze działania na nich mogą, a nawet powinny być regulowane przez zasady ustalone przez całą wspólnotę. To właśnie ten paradoks – wyłączne korzystanie a wspólna własność – stanowi oś sporu i wymaga dokładnego rozważenia.

Podstawa prawna zakazu palenia na balkonach

Kwestia prawna stojąca za zakazem palenia na balkonach w budynkach wielorodzinnych budzi sporo emocji i wątpliwości. Zasadniczo, prawo polskie nie zawiera bezpośredniego przepisu definiującego palenie na balkonach jako czyn zabroniony w każdym przypadku. Jednakże, sytuacja komplikuje się, gdy w grę wchodzą regulacje wewnętrzne spółdzielni mieszkaniowych lub wspólnot właścicieli. Kluczowe jest tu zrozumienie, że balkony, nawet te intensywnie przez nas użytkowane, są integralną częścią nieruchomości wspólnej. Oznacza to, że nie stanowią one naszej wyłącznej własności, a jedynie prawo do ich użytkowania.

Warto podkreślić, że to właśnie status prawny balkonów jako części wspólnej nieruchomości otwiera furtkę do wprowadzania przez spółdzielnie i wspólnoty pewnych ograniczeń. Właściciele lokali mają prawo do wyłącznego korzystania ze swoich balkonów, ale to nie daje im absolutnej swobody w tym zakresie. Zgodnie z przepisami, każdy członek wspólnoty ma obowiązek przestrzegania zasad współżycia społecznego, a także uchwał i regulaminów podjętych przez większość. To stanowi fundament, na którym opiera się możliwość wprowadzenia zakazu palenia.

Na podstawie analizy przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących stosunków sąsiedzkich oraz ustawy o własności lokali, można dojść do wniosku, że wspólnota mieszkaniowa ma narzędzia prawne, aby regulować kwestie uciążliwości, w tym te związane z dymem papierosowym. Kluczowe jest tutaj pojęcie immisji, czyli negatywnych oddziaływań przenoszących się z jednej nieruchomości na drugą, które mogą naruszać prawo własności lub inne prawa rzeczowe. Dym tytoniowy, który przedostaje się do sąsiednich mieszkań, może być uznany za taką uciążliwą immisję.

Dlatego, gdy zarząd wspólnoty lub spółdzielni decyduje się na wprowadzenie zakazu palenia na balkonach, opiera się właśnie na tych zasadach. Celem jest zapewnienie niezakłóconego spokoju i komfortu wszystkim mieszkańcom, a nie ograniczenie wolności jednostek. To balansowanie między indywidualnymi prawami a dobrem wspólnym jest kluczowe w zarządzaniu nieruchomościami wielorodzinnymi, gdzie bliskość sąsiedzka wymaga wzajemnego szacunku i poszanowania.

Zakaz palenia na balkonach: Uchwały wspólnot

Decyzja o wprowadzeniu zakazu palenia na balkonach zazwyczaj zapada na zebraniu właścicieli lokali w ramach wspólnoty mieszkaniowej. Kluczowe w tym procesie jest przeprowadzenie głosowania, w którym większość mieszkańców musi wyrazić zgodę na taki zapis w regulaminie. Przykład z Gdańska, gdzie niespełna 51% lokatorów pozytywnie zagłosowało za zakazem, pokazuje, że nawet niewielka przewaga może być wystarczająca do podjęcia uchwały. Ważne jest jednak, aby proces ten był transparentny i uwzględniał opinię wszystkich mieszkańców.

Uchwała taka zazwyczaj zawierana jest w regulaminie porządku domowego lub jako samodzielny dokument, który następnie staje się obowiązujący dla wszystkich członków wspólnoty. To formalizuje zasady i precyzuje, co dokładnie jest zakazane – czy dotyczy to wszystkich wyrobów tytoniowych, czy tylko papierosów, a także czy obejmuje inne, przestrzenie zewnętrzne przynależne do lokali, jak ogródki. Precyzja w zapisach uchwały jest niezwykle istotna dla jej późniejszego egzekwowania.

Kiedy już uchwała zostanie podjęta, staje się ona wiążącym dokumentem dla wszystkich mieszkańców. Podobnie jak inne regulacje wewnętrzne, wymaga od każdego członka wspólnoty przestrzegania ustalonych zasad. W sytuacjach, gdy zasady te są naruszane, wspólnota ma prawo interweniować i wzywać do ich przestrzegania. To pokazuje, że zakaz palenia na balkonach nie jest pustym zapisem, ale ma realne podstawy prawne i mechanizmy egzekwowania.

Warto pamiętać, że uchwały te mają na celu przede wszystkim minimalizację uciążliwości dla pozostałych mieszkańców. Dym tytoniowy, który przedostaje się do sąsiednich mieszkań, długoterminowo może wpływać na komfort życia i nawet zdrowie lokatorów. Dlatego wprowadzanie takich regulacji jest często odpowiedzią na realne problemy zgłaszane przez mieszkańców, którzy cierpią z powodu biernego palenia.

Balkony jako część nieruchomości wspólnej

Zrozumienie, że balkony są elementem nieruchomości wspólnej, to klucz do rozwiązania problemu palenia na nich. Większość z nas myśli o swoim balkonie jak o prywatnym przedłużeniu mieszkania, miejscu, gdzie możemy spędzać czas według własnego uznania. Jednakże, z punktu widzenia prawa, szczególnie ustawy o własności lokali, balkony, podobnie jak klatki schodowe, korytarze czy dach, stanowią teren należący do wszystkich właścicieli lokali w budynku. Zostają nam one jedynie przydzielone do wyłącznego korzystania.

Ten szczególny status balkonu – części wspólnej, ale do wyłącznego użytku – oznacza, że choć mamy prawo do swobodnego dysponowania nim w ramach własnych potrzeb, to nasze działania nie mogą negatywnie wpływać na pozostałych współwłaścicieli. Sąsiad palący papierosa na swoim balkonie może nieświadomie, a czasem świadomie, przenosić dyskomfort na osoby mieszkające obok. Dym tytoniowy wcale nie zatrzymuje się na balustradzie, a przesiąka przez elewację, okna, a nawet otwarte drzwi balkonowe.

Właśnie dlatego zarządy wspólnot mieszkaniowych i spółdzielni mają możliwość interwencji w tej kwestii. Mogą wprowadzić zasady dotyczące sposobu użytkowania balkonów, w tym zakaz palenia, jeśli jest to uzasadnione uciążliwością dla innych mieszkańców. Głosowanie na zebraniu mieszkańców jest tu kluczowe, ponieważ to wspólnie podejmowana decyzja stanowi podstawę takiej regulacji. To pokazuje, że wspólne decyzje kształtują wspólną przestrzeń.

W kontekście prawnym, uchwały wspólnoty dotyczące balkonów są jak wewnętrzne prawo sąsiedzkie. O ile nie są sprzeczne z nadrzędnymi przepisami prawa, obowiązują wszystkich mieszkańców. Dlatego też, mając świadomość wspólnego charakteru balkonów, łatwiej zrozumieć, dlaczego pewne ograniczenia mogą być wprowadzane dla dobra ogółu, zapewniając lepszą jakość życia w budynku.

Prawo do wyłącznego korzystania z balkonów

Każdy właściciel lokalu mieszkalnego ma niezaprzeczalne prawo do wyłącznego korzystania ze swojego balkonu. Jest to przywilej, który odróżnia mieszkanie w bloku od, powiedzmy, wynajmowanego pokoju. Daje nam to poczucie pewnej autonomii i możliwość aranżacji tej przestrzeni według własnego gustu i potrzeb. Możemy postawić tu stolik i krzesła, zasadzić kwiaty, a nawet stworzyć mały ogródek ziołowy. To nasz prywatny skrawek przestrzeni na świeżym powietrzu.

Jednakże, jak często bywa w życiu, z każdym prawem idzie w parze obowiązek. To prawo do wyłącznego korzystania z balkonu nie jest absolutne. Nie oznacza ono, że możemy na nim robić wszystko, co nam się zamarzy, ignorując przy tym innych członków wspólnoty. Jak wspomnieliśmy wcześniej, balkon, mimo że użytkowany przez jednego mieszkańca, wciąż jest częścią nieruchomości wspólnej. Ta właśnie dwoistość – indywidualne użytkowanie w ramach wspólnej własności – rodzi potencjalne konflikty.

Gdy nasz sąsiad postanawia raczyć się papierosem na swoim balkonie, a my mieszkamy tuż obok, nasze prawo do spokojnego korzystania z własnego mieszkania może zostać naruszone. Dym tytoniowy, który swobodnie unosi się w powietrzu i przenika do naszych wnętrz, stanowi naruszenie naszego prawa do niezakłócanego komfortu. To właśnie ta uciążliwość materialna jest podstawą, dla której wspólnoty mogą interweniować w tej sprawie.

Dlatego też, zanim zdecydujemy się na palenie na balkonie, warto zastanowić się nad jego wpływem na otoczenie. Poszanowanie praw sąsiadów jest równie ważne, jak korzystanie z własnych. W sytuacji, gdy uciążliwość staje się realnym problemem, uchwały wspólnoty mogą pomóc w jego rozwiązaniu, przywracając równowagę i harmonijne współżycie w budynku.

Uciążliwość dymu tytoniowego dla sąsiadów

Wyobraźmy sobie sytuację: ciepły wieczór, otwarte okna, a z balkonu obok unosi się gęsty dym papierosowy, który natychmiast wypełnia nasze mieszkanie. Dla wielu osób jest to ogromna uciążliwość, która potrafi skutecznie zepsuć nawet najprzyjemniejsze chwile. Dym tytoniowy bez wątpienia stanowi immisję pośrednią, czyli negatywne oddziaływanie przenoszące się z jednej nieruchomości na drugą, które narusza komfort życia. To nie tylko kwestia nieprzyjemnego zapachu, ale także potencjalnego wpływu na zdrowie, zwłaszcza osób astmatycznych czy z innymi schorzeniami układu oddechowego.

Często właściciele lokali, którzy palą na balkonach, bagatelizują problem, twierdząc, że przecież wiatr rozwiewa dym. Niestety, rzeczywistość jest inna. Dym tytoniowy nie rozprasza się tak łatwo, szczególnie w zamkniętej przestrzeni miejskiej, gdzie podmuchy wiatru mogą kierować go bezpośrednio w stronę sąsiednich mieszkań. Nawet jeśli okna są zamknięte, zapach może przenikać przez nieszczelności, wentylację czy fugi.

Wprowadzenie zakazu palenia na balkonach przez spółdzielnię mieszkaniową jest często bezpośrednią odpowiedzią na te problemy. Uchwały podejmowane w tej sprawie mają na celu ochronę zdrowia i spokoju wszystkich mieszkańców, a nie ograniczanie wolności palących. Chodzi o stworzenie warunków, w których każdy może cieszyć się swoim mieszkaniem bez niepożądanych ingerencji z zewnątrz. To buduje lepsze relacje sąsiedzkie i podnosi ogólną jakość życia w bloku.

Jeśli sami doświadczacie podobnych problemów, warto zastanowić się nad podjęciem kroków w ramach wspólnoty. Przedstawienie problemu zarządowi, zebranie podpisów sąsiadów cierpiących z tego samego powodu, a następnie zainicjowanie dyskusji na zebraniu, może być pierwszym z wielu etapów prowadzących do rozwiązania. Pamiętajmy, że dbanie o komfort sąsiadów w równym stopniu dotyczy nas, jak i ich.

Zasady współżycia społecznego a palenie

Nasze społeczeństwo opiera się na pewnych niepisanych, ale powszechnie akceptowanych zasadach współżycia społecznego. Obejmują one wzajemny szacunek, życzliwość i poszanowanie praw innych osób. Kiedy decydujemy się na zamieszkanie w budynku wielorodzinnym, te zasady nabierają szczególniejszego znaczenia, ponieważ nasze życie codzienne jest ściśle związane z życiem sąsiadów. Palenie na balkonach, które uciążliwie oddziałuje na otoczenie, jest przykładem zachowania, które może naruszać te fundamentalne zasady.

Zgodnie z literą prawa, każdy właściciel lokalu ma obowiązek korzystania z nieruchomości w sposób, który nie zakłóca spokoju życia sąsiedniego. Dym papierosowy, który swobodnie przenika do sąsiednich mieszkań, jest ewidentnym przykładem takiego zakłócenia. Dlatego też, gdy większość mieszkańców uznaje takie zachowanie za uciążliwe i decyduje się na wprowadzenie zakazu, działają właśnie w duchu praw sąsiedzkich i zasad współżycia społecznego. Jest to próba znalezienia złotego środka między indywidualną swobodą a dobrem wspólnym.

Oczywiście, wprowadzenie zakazu palenia wymaga formalnego procesu, zazwyczaj poprzez podjęcie uchwały wspólnoty mieszkaniowej. To dzięki niej zasady te stają się wiążące dla wszystkich. Nie jest to narzucenie woli jednej strony, ale wspólne wypracowanie rozwiązania, które ma na celu zapewnienie lepszej jakości życia w całym budynku. Odpowiedzialność za utrzymanie porządku i harmonii spoczywa na nas wszystkich.

Warto pamiętać, że zasady współżycia społecznego ewoluują wraz z czasem i zmieniającymi się normami społecznymi. Coraz większa świadomość dotycząca szkodliwości dymu tytoniowego i prawa do czystego powietrza sprawia, że tego typu regulacje stają się coraz bardziej powszechne i akceptowane. Dbając o wzajemny komfort, budujemy bardziej przyjazne i przyjazne do życia otoczenie.

Egzekwowanie uchwał wspólnoty mieszkaniowej

Podjęcie uchwały o zakazie palenia na balkonach to dopiero pierwszy krok. Kluczowe znaczenie ma jej skuteczne egzekwowanie, aby takie regulacje przyniosły oczekiwane rezultaty. W praktyce może to być proces wymagający cierpliwości i konsekwencji. Wspólnota mieszkaniowa, poprzez swój zarząd, a w większych wspólnotach także administratora, ma obowiązek dbania o przestrzeganie ustanowionych zasad.

Pierwszym etapem egzekwowania jest zazwyczaj upomnienie osoby naruszającej regulamin. Powinno być ono dokonane w formie pisemnej, aby było dowodem podjętych działań. Zarząd może wysłać oficjalne pismo do właściciela naruszającego zakaz, przypominając o treści uchwały i konsekwencjach jej nieprzestrzegania. Często sami mieszkańcy zgłaszają takie naruszenia do zarządu, inicjując całą procedurę.

Jeśli upomnienia okazują się nieskuteczne, a naruszenia są rażące i uporczywe, wspólnota ma prawo dochodzić swoich praw na drodze sądowej. W takich przypadkach roszczenie może dotyczyć zaniechania naruszania zakazu oraz ewentualnie naprawienia szkody, jeśli taka powstała, np. w wyniku znisńczenia mienia przez pochodzące z palenia substancje. W skrajnych sytuacjach, przy długotrwałym i rażącym naruszaniu porządku domowego, możliwe jest nawet wystąpienie z powództwem o nakazanie sprzedaży lokalu.

Należy jednak podkreślić, że dochodzenie swoich praw przed sądem jest zazwyczaj ostatecznością. Większość sporów udaje się rozwiązać na drodze polubownej, poprzez dialog i wzajemny szacunek. Kluczem do sukcesu jest jasne komunikowanie zasad i konsekwencja w ich stosowaniu, co może pomóc w budowaniu lepszych relacji sąsiedzkich i zapobieganiu eskalacji konfliktów. Egzekwowanie uchwał to inwestycja w spokój i komfort wszystkich mieszkańców.

Konsekwencje naruszania regulaminu palenia

Naruszenie uchwalonego przez wspólnotę regulaminu palenia na balkonach może się wiązać z konkretnymi konsekwencjami, które warto mieć na uwadze. Choć prawo nie nakłada od razu drastycznych kar, same uchwały wspólnoty mają moc wiążącą i ich ignorowanie może prowadzić do nieprzyjemnych sytuacji. Pierwszym krokiem, który zazwyczaj podejmuje zarząd wspólnoty, jest wysłanie formalnego upomnienia do właściciela lokalu, który łamie zasady.

Jeśli jednak uporczywe ignorowanie regulaminu jest kontynuowane, wspólnota może podjąć bardziej zdecydowane kroki. Mogą one obejmować nałożenie sankcji finansowych, choć ich forma i wysokość muszą być precyzyjnie określone w uchwale lub regulaminie wspólnoty. Mogą to być na przykład kary pieniężne za każde stwierdzone naruszenie, aż do określonej kwoty. Taka forma nacisku ma na celu zniechęcenie do powtarzania niepożądanych zachowań.

W skrajnych przypadkach, gdy wszystkie inne metody zawiodą, wspólnota może nawet podjąć decyzję o skierowaniu sprawy na drogę sądową. Celem takiego postępowania jest uzyskanie nakazu zaprzestania naruszania zakazu palenia lub nawet dochodzenie odszkodowania, jeśli dym tytoniowy spowodował konkretne szkody w mieszkaniu sąsiada (np. odbarwienia, zapach w materiałach). Jest to jednak rozwiązanie najmniej pożądane, gdyż wiąże się z kosztami i zaognieniem konfliktu.

Ważne jest, aby wszyscy mieszkańcy pamiętali, że uchwały wspólnoty są wiążące i ich przestrzeganie jest wyrazem wzajemnego szacunku oraz dbałości o wspólne dobro. Konsekwencje naruszenia regulaminu są nie tylko kwestią prawną, ale także społeczną, wpływając na atmosferę panującą w budynku i relacje między sąsiadami. Działanie w dobrej wierze i poszanowanie obowiązujących zasad przyczynia się do harmonijnego współżycia.

Palenie na balkonach – opinie prawników

Zapytaliśmy prawników o opinię w sprawie zakazu palenia na balkonach w budynkach wielorodzinnych. Eksperci są zgodni: takie uchwały wspólnot mieszkaniowych są w pełni zgodne z prawem. Podkreślają, że balkony, choć przeznaczone do wyłącznego korzystania przez właścicieli lokali, stanowią część nieruchomości wspólnej. To właśnie ten fakt daje wspólnocie podstawy do wprowadzania regulacji dotyczących ich użytkowania w celu zapobiegania uciążliwościom.

„Właściciele poszczególnych lokali mają prawo do wyłącznego korzystania z tych części, ale nie są ich właścicielami” – wyjaśnia jedna z prawniczek, cytowana przez media. Ta prosta, ale kluczowa zasada stanowi fundament, na którym opiera się możliwość wprowadzenia zakazu palenia na balkonach. Wspólnota, jako właściciel całej nieruchomości, może ustalać zasady jej użytkowania przez poszczególnych współwłaścicieli, o ile są one zgodne z prawem i służą dobru wspólnemu.

Prawnicy zwracają uwagę również na kwestię imisji, czyli negatywnych oddziaływań, które przenoszą się z jednego mieszkania na drugie. Dym tytoniowy, którego zapach i szkodliwe substancje dostają się do sąsiednich mieszkań, jest klasycznym przykładem takiej uciążliwej immisji. Dlatego uchwały mające na celu ograniczenie lub wyeliminowanie tego zjawiska są w pełni uzasadnione z punktu widzenia ochrony praw sąsiedzkich.

Warto również wspomnieć o możliwości egzekwowania uchwał. Wspólnota ma prawo wzywać właścicieli do przestrzegania regulaminu. W przypadku rażących i uporczywych naruszeń, możliwe są bardziej radykalne kroki. Opinie prawników potwierdzają zatem, że zakaz palenia na balkonach jest prawnie dopuszczalny i może stanowić skuteczne narzędzie do rozwiązania problemów związanych z dymem tytoniowym w budynkach wielorodzinnych.

Dym tytoniowy a prawo sąsiedzkie

Prawo sąsiedzkie to zespół norm i zasad regulujących wzajemne stosunki między właścicielami nieruchomości sąsiadujących ze sobą. Jednym z fundamentalnych praw każdego z nas jest prawo do spokojnego korzystania z własnej nieruchomości, wolnego od nieuzasadnionych uciążliwości pochodzących od sąsiadów. Dym tytoniowy, który przenika z balkonu sąsiada do naszego mieszkania, jest doskonałym przykładem naruszenia tych praw. To nie tylko kwestia estetyki czy nieprzyjemnego zapachu, ale przede wszystkim zdrowia i komfortu życia.

Kodeks cywilny w artykule 144 wyraźnie stanowi, że właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swojego prawa powstrzymać się od działań, które zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę. Palenie na balkonie, które skutkuje przenikaniem dymu do sąsiednich lokali, może być uznane za takie właśnie ponadprzeciętne zakłócenie. Brak świadomości lub lekceważenie tej zasady ze strony palących może prowadzić do realnych konfliktów.

W kontekście wspólnot mieszkaniowych, te zasady są uzupełniane przez regulaminy i uchwały. Gdy większość mieszkańców uzna, że uciążliwość dymu tytoniowego jest na tyle znacząca, że narusza ich prawo do komfortu, mogą podjąć uchwałę o zakazie palenia na balkonach. Jest to dowód na to, że prawo sąsiedzkie nie jest tylko teoretycznym zapisem, ale ma swoje praktyczne odzwierciedlenie w życiu codziennym i pozwala na tworzenie wspólnych standardów jakości życia.

W praktyce, spory dotyczące palenia na balkonach często kończą się interwencją zarządu wspólnoty lub nawet skierowaniem sprawy na drogę sądową. Dlatego tak ważne jest, aby wszyscy mieszkańcy mieli świadomość swoich praw i obowiązków oraz starali się zachować wzajemny szacunek, minimalizując potencjalne konflikty. Przestrzeganie prawa sąsiedzkiego to podstawa harmonijnego współżycia w społeczności mieszkaniowej.

Czy Spółdzielnia Może Zakazać Palenia Na Balkonie?

• Czy wspólnota mieszkaniowa może wprowadzić zakaz palenia na balkonach?

  Tak, wspólnota mieszkaniowa może podjąć uchwałę zakazującą palenia papierosów i innych wyrobów tytoniowych na balkonach oraz w ogródkach przynależnych do lokali mieszkalnych. Dzieje się tak z uwagi na przedostawanie się dymu tytoniowego do sąsiednich mieszkań i związane z tym uciążliwości.

• Dlaczego wspólnota może zakazać palenia na balkonach?

  Balkony i ogródki przydomowe, choć przydzielone do wyłącznego korzystania przez właścicieli lokali, stanowią część nieruchomości wspólnej i nie są nabywane na własność przez tych właścicieli. W związku z tym wspólnota ma prawo wprowadzać regulacje dotyczące korzystania z tej części nieruchomości wspólnej, aby zapewnić spokój i komfort wszystkim mieszkańcom.

• Jakie są podstawy prawne uchwały wspólnoty o zakazie palenia na balkonach?

  Uchwała wspólnoty mieszkaniowej zakazująca palenia na balkonach i w ogródkach, które stanowią część nieruchomości wspólnej i są przydzielone do wyłącznego korzystania przez właścicieli lokali, jest prawnie dopuszczalna. Wynika to z faktu, że właściciele lokali mają prawo do wyłącznego korzystania z tych części, ale nie są ich właścicielami.

• Co się dzieje w przypadku naruszenia uchwały o zakazie palenia?

  Zgodnie z przepisami, wspólnota może wzywać właścicieli do przestrzegania swoich uchwał i regulaminów. W przypadkach skrajnych, gdy właściciel rażąco i uporczywie narusza domowy porządek, wspólnota może podjąć dalsze kroki.